Różyczka jest chorobą zakaźną, wywoływaną przez wirus różyczki, który charakteryzuje się wysoką zakaźnością. Źródłem zakażenia jest wyłącznie chory na różyczkę człowiek. Zakażenie przenosi się drogą kropelkową, a w przypadku zakażeń wrodzonych przez łożysko.

Najwięcej zachorowań notuje się późną zimą i wczesną wiosną. Okres wylęgania choroby wynosi 14 do 21 dni. U dzieci choroba najczęściej przebiega łagodnie, a u około 25% do 50% zakażenie jest bezobjawowe. Cięższy przebieg choroby zdarza się u dorosłych, a istotny problem stanowią zakażenia wirusem różyczki w czasie życia płodowego.

U kobiet ciężarnych, wrażliwych na zakażenie (nieuodpornionych) wirus może zakazić płód, prowadząc do jego obumarcia lub do jego licznych wad rozwojowych.

Wirusy są wydzielane przez zakażone osoby w czasie od 7 dni przed do 14 dni po wystąpieniu wysypki.

U dzieci z wadami wrodzonymi, spowodowanymi zakażeniem wirusem różyczki, wirus może być obecny w moczu do 1 roku życia, a w rzadkich przypadkach do kilku lat. Obecnie wszystkie szczepionki przeciwko różyczce (z wyjątkiem kilku produkowanych w Japonii, ale w Polsce niedostępnych) zawierają żywy, atenuowany szczep wirusa nazywany Wistar RA 27/3. Szczep ten wybrano do produkcji szczepionek z uwagi na niską odczynowość oraz wzbudzanie odporności na naturalne zakażenia u zaszczepionych osób.

W Polsce od czasu wprowadzenia do kalendarza szczepień szczepionki skojarzonej (MMR), zawierającej atenuowane szczepy wirusa odry, świnki i różyczki, nie jest dostępna szczepionka jednoskładnikowa przeciwko różyczce.

W Polsce szczepienia przeciwko różyczce są obowiązkowe.

Wykonuje się je skojarzoną szczepionką MMR w schemacie szczepienia podstawowego:
  • pierwotnego w 13-14 miesiącu życia,
  • uzupełniającego w 10 roku życia.
Dodatkowo dziewczętom nieszczepionym w 10 roku życia podaje się obowiązkowo przypominającą szczepionkę MMR w 11 roku życia. Jeżeli dziewczynki nie były szczepione w 10, ani w 11 roku życia podaje się im obowiązkowo przypominającą szczepionkę MMR w 12 roku życia.

Dzieci, które otrzymały dwie dawki skojarzonej szczepionki potrójnej przeciw odrze, śwince i różyczce w poprzednich latach życia, nie wymagają podawania trzeciej dawki tej szczepionki w 10, 11 lub 12 roku życia. Szczepienia MMR są zalecane (niefinansowane z budżetu Ministra Zdrowia) osobom:
  • nieszczepionym przeciw odrze, śwince i różyczce w ramach szczepień obowiązkowych, należy podać dwie dawki szczepionki w odstępie co najmniej 4 tygodni (u osób wcześniej szczepionych przeciw odrze lub różyczce szczepionkami monowalentnymi należy traktować jako szczepienie przypominające),
  • młodym kobietom, zwłaszcza pracującym w środowiskach dziecięcych (przedszkola, szkoły, szpitale, przychodnie) dla zapobiegania różyczce wrodzonej szczególnie nieszczepionym w 13 roku życia lub, jeżeli od szczepienia podstawowego w 13 roku życia minęło więcej niż 10 lat. Podawane w wywiadzie przebycie zachorowań na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, należy ją podać nie wcześniej niż po upływie 4 tygodni od wyzdrowienia. Przeciwwskazaniem nie jest także podawane w wywiadzie przebycie zachorowań na odrę, świnkę lub różyczkę, szczepionkę należy podać nie wcześniej niż po upływie 4 tygodni od wyzdrowienia.
Nie zaleca się zachodzenia w ciążę w ciągu 4 tygodni od podania szczepionki MMR, pomimo że zajście w ciążę w okresie 3 miesięcy od jej podania nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych u płodu.

Zadzwoń

Napisz

×
×
Strona wykorzystuje pliki cookies

Strona wykorzystuje informacje zapisane za pomocą plików cookies. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies zamknij to okno klikająć "x' w prawym rogu. Jeśli nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia dotyczące plików cookies w swojej przeglądarce.

×
Find a physician